قمپز

اون‌قدری که به یادت‌ام اگه یادِ خدا بودم، جام تو بهشت بود.

تعهدی نداره که همیشه باشه، اما حق نداره واسه همیشه نباشه.

پشت هر مرد موفقی ی روزی حرف در میارن.

داری میری حداقل قدم‌هات رو آهسته بردار…‏

ترسِ از دست دادن آدمـا، جلویِ بعضی حرفـا رو می‌گیره.

مگه می‌شه از اونی که دوست داری، دور شی؟

وقتی که نیمه‌ی خالیِ لیوان جایِ خالی اوست، نگاه به نیمه‌ی پُر دردی دوا نمی‌کند…‏

ای کاش “مرا بخاطر بسپار” را در قلب‌اَت تیک می‌کردم.‏

روی سنگِ قبرم بنویسید: “پات‌رو بردار حیوون”.‏

به من بگو بی‌وفا، حالا ریلیشن که هستی؟

از میان کسانی که برای دعای باران می‌روند، تنها آنهایی که با خود {چتر به} همراه می‌برند، بکار خود ایمان دارند.

انسان بشری‌ست که آدم شد!

واسه کسی تب کن که واست اکانت دی‌اکتیو کنه!

بیمار خنده‌های توام، با اینکه خنده بر هر درد بی‌درمانی دواست.‏

خدایا از سرِ تقصیراتت بگذر…

اگه حرفی نداری با کسی که پیش‌ت نشسته بزنی، سریع اونجارو ترک کن، چون حرفی که نباید بزنی رو، می‌زنی…‏

به اصفهانیه میگن: “اصفهان نصفِ جهانِ”، میگه پس اون یکی نصفش چی؟

روایت داریم، شأنِ نزول آیه ی شریفه ی: “ما انسان را برای عبادت آفریدیم.” ماه رمضان بوده!

پشتِ هر مردِ موفقی، ی زن نشسته، داره کیسه می‌کشه

روزه نگرفتی، عاشقی یادت بره.